الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

20

تفسير مجمع البيان (فارسى)

2 - يعنى اينكه پس روگردان از ايشان زيرا كه ايشان مىبينند آنچه را كه از عذاب بر آنها نازل مىشود روزى كه ميخواند آنها را داعى ، و آن ، روز قيامت است ، پس فاء از جواب امر حذف شده است . 3 - مقصود اينكه : اعراض كن از ايشان پس البتّه ايشان در روز قيامت صفتشان چنين است كه از گورهايشان بيرون آمده مانند ملخ پراكنده ميشوند در حالى كه شتاب دارند بسوى داعى و كفّار ميگويند اين روز بسيار دشوارى است . 4 - حسن گويد : يعنى پس روگردان از ايشان و ياد آور . روزى را كه ميخواند داعى . . . . . . . تا آخر . ( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ ) يعنى پيش از كفّار مكّه ( قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا ) قوم نوح تكذيب كردند بندهء ما نوح را چنانچه تو را تكذيب كردند ، اى محمّد اين گروه كفّار انكار كردند نبوّت تو را ( وَ قالُوا مَجْنُونٌ ) يعنى گفتند : كه او ديوانه است و بر عقلش پرده كشيده شده است . ( وَ ازْدُجِرَ ) ابن زيد گويد : يعنى او را ناراحت كردند به سبب گفتن و شتم كردن و نسبت‌هاى قبيح دادن . و بعضى گفته‌اند : يعنى ناراحتش كردند به بيم دادن و تهديد بقتل كردن ، پس آن مانند قول اوست كه از قوم نوح ياد نموده كه ميگفتند هر آينه اى نوح اگر دست از تبليغ و ارشادت برندارى البتّه از مرجومين و سنگ باران شده‌ها خواهى بود . ( فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ ) يعنى : پس گفت بار الها اين كفّار بر من به زور غالب و پيروز شدند ، نه بدليل و برهان ( فَانْتَصِرْ ) يعنى : پس انتقام مرا از